فقط فرستادهء خداست ) و همچنين در آيهء مورد بحث . ارسل : فعلى است كه به دو مفعول احتياج دارد لكن مفعول دوم آن بواسطهء حرف جر است مثل : « إِنَّا أَرْسَلْنا نُوحاً إِلى قَوْمِهِ » ( نوح 1 ) گاهى بيكى از آن دو ، اكتفاء مىشود . يعصمك : نگه مىدارد تو را . اين فعل از « عصمت » به معناى منع است . مقصود خداوند در اين آيه ، پيامبر خود را امر به تبليغ مىكند و او را وعده مىدهد كه از شر دشمنان محافظتش مىكند . يا أَيُّهَا الرَّسُولُ : خطابى است به منظور تجليل مقام نبوت . بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ : مفسران قرآن مجيد ، در بارهء اين آيه زياد گفتگو كرده‌اند . حسن گويد : خداوند متعال پيامبر را به رسالتى مبعوث كرده بود ، كه خود را در برابر آن ناتوان مىديد و از قريش بيمناك بود ، بوسيلهء اين آيه ، ترس و بيم او را زايل كرد . عايشه گويد : اين آيه ، تو هم اينكه پيامبر بخاطر تقيه ، قسمتى از وحى خدا را كتمان كرده است ، بر طرف مىكند . حرفهاى ديگرى هم زده‌اند . عياشى در تفسير خود - با واسطه‌هايى - از ابن عباس و جابر بن عبد اللَّه ، روايت كرده است كه : خداوند پيامبر را مأمور كرده بود كه على را به خلافت ، نصب كند . لكن بيم داشت كه بگويند : پسر عموى خود را برگزيده و او را مورد انتقاد قرار دهند . از اينرو اين آيه را بر پيامبر نازل فرمود او در روز غدير خم ، على را برهبرى مسلمين منصوب كرد . عين اين خبر را سيد ابو الحمد در كتاب « شواهد التنزيل بقواعد التفضيل و التاويل » - به چند واسطه - نقل كرده است . همچنين - با واسطه‌هايى - از ابن - عباس نقل كرده است كه : اين آيه دربارهء على عليه السلام نازل گرديد . به همين جهت ، پيامبر على را برگرفت و فرمود :